Αυτές οι ψευδαισθήσεις είναι πιο γνωστές σε ψυχιατρικές παθήσεις όπως η σχιζοφρένεια ή η σοβαρή κατάθλιψη, όπου οι φωνές μπορεί να είναι συχνές, δυνατές και αγχωτικές. Ωστόσο, εμφανίζονται και σε άτομα χωρίς πραγματική διαγνωσμένη ψυχική ασθένεια.
Μπορούν να συμβούν κατά τη διάρκεια του πένθους, ειδικά λίγο μετά την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, για παράδειγμα. Μερικοί άνθρωποι ακούν τη φωνή του ατόμου που έχουν χάσει. Άλλοι το ακούν να λέει ένα τελευταίο αντίο ή ένα αντίο που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να πουν. Αυτές οι εμπειρίες συχνά περιγράφονται ως έντονες και συναισθηματικά έντονες, αλλά συνήθως δεν αποτελούν σημάδια ψυχικής ασθένειας.
Άτομα που στερούνται ύπνου, έχουν υποστεί ψυχικό τραύμα, έχουν επιληψία ή βρίσκονται στα πρόθυρα να ξυπνήσουν ή να κοιμηθούν μπορούν επίσης να ακούν πράγματα που δεν υπάρχουν. Αυτή είναι μια κατάσταση γνωστή ως υπναγωγία. Υπό ορισμένες συνθήκες, ο εγκέφαλος εξαντλείται ή υπερδιεγείρεται, με αποτέλεσμα την παραγωγή ήχων που δεν υπάρχουν.
Υπάρχει μια μελέτη που έδειξε ότι έως και 10% των ανθρώπων στο γενικό πληθυσμό βιώνουν κάποια μορφή ακουστικής ψευδαίσθησης στη ζωή τους, συχνά για λίγο και χωρίς ασθένεια. Αυτό δείχνει ότι η γραμμή μεταξύ «φυσιολογικής» και «μη φυσιολογικής» αντίληψης δεν είναι πάντα τόσο σαφής όσο πιστεύουμε.
