Het geluidsdicht maken van plafonds is ingewikkelder dan het geluidsdicht maken van muren, om twee belangrijke redenen. Ten eerste wordt geluid dat door een plafond dringt vaak gekarakteriseerd als contactgeluid.
Contactgeluid, zoals voetstappen of vallende voorwerpen, plant zich voort door de constructie van het gebouw en kruipt langs muren, vloeren en balken, waardoor geluid door aangrenzende scheidingswanden lekt. Zoals hierboven al vermeld, wijst onderzoek duidelijk uit dat contactgeluid bijzonder moeilijk te beheersen is, omdat de trillingen ervan zich via continue structurele paden verspreiden.
Ten tweede ontbreekt in de meeste kamers de benodigde stahoogte voor het aanbrengen van een dikke, effectieve geluidsisolatielaag. In veel woonruimtes zou het toevoegen van omvangrijke isolatie aan het plafond de plafondhoogte aanzienlijk verlagen, wat ten koste zou gaan van de esthetiek, functionaliteit en het algehele gevoel dat men in de ruimte ervaart.
Onze ervaring leert dat optimale geluidsisolatie van het plafond wordt bereikt wanneer het systeem starre verbindingen vermijdt – waardoor alle trillings- en geluidsoverdrachtspaden goed worden onderbroken – en soms wordt gecombineerd met isolatie op parallelle wanden om restgeluidslekkage te beperken.